سخنان تاريخي رهبري در بزرگترين نماز جمعه تارخ انقلاب

 از دو سه ماه پيش از اين. من اول فروردين در مشهد گفتم هى دارند دائماً به گوشها ميخوانند، تكرار ميكنند كه بناست در انتخابات تقلب بشود. ميخواستند زمينه را آماده كنند. من آنوقت به دوستان خوبمان در داخل كشور تذكر دادم و گفتم اين حرفى را كه دشمن ميخواهد به ذهن مردم رسوخ بدهد، نگوئيد. نظام جمهورى اسلامى مورد اعتماد مردم است. اين اعتماد آسان به دست نيامده، سى سال است كه نظام جمهورى اسلامى با مسئولانش، با عملكردش، با تلاشهاى فراوانش توانسته اين اعتماد را در دل مردم عميق كند. دشمن ميخواهد اين اعتماد را بگيرد، مردم را دچار تزلزل كند. اين هم يك نكته.

نامه يك پاسدار جوان به رهبر معظم انقلاب اسلامي

رهبرا با تمام وجود عرضه مي دارم تا زنده ايم در حفظ انقلاب و سرزمين و خون شهيدان گام برداشته و يك لحظه از اين راه خارج نمي شويم. آقا نگران هيچ چيزي نباشيد چرا كه قلب و جانما فقط ايران است و در اين دنيا چيزي جز سربلندي ميهن نمي خواهيم

آقا سيد علي را مي بيني و مي‌آيي!

همسر حضرت امام(ره) احترام فوق العاده اي براي آقا قائل بودند.روزي كه آقا عمل جراحي داشتند و در بيمارستان بستري بودند، من در كنار اتاق آقا پاسبخش بودم.حدود ساعت 2نصف شب از دم در با كد اعلام كردند كه حاج احمد آقا وارد بيمارستان شدند.گفتم ماشين هايشان سرو صدا نكنند. گفتند ماشين نياورده اند.يك پيكان بيشتر نيست!بدو امد دم در،ديدم احمد آقا خودش با يك راننده است. پاده شد امد داخل وبا نگراني پرسيد حال آقا چطور است؟ گفتم ... 

احدي حق ندارد با جايي مصاحبه كند!

 امام خانواده وفرزندانش را به حضور مي پذيرد.گويا دارد با تك تك آنها خداحافظي مي كند.اما در اين ميان تنها كسي كه تا آخرين لحظات نزديك امام است،آقاي خامنه اي است.ايشان با امام كه روي تخت بيمارستان خوابيده،در گوش هم چيزهايي مي گويند كه كسي نمي شنود.چهره آقا بر افروخته و سرخ شده است.فروغي در چهره آقاي خامنه اي ديده مي شد.گويي در اين لحظه هرچه در وجود امام بود به آقاي خامنه اي منتقل شد.لحظاتي بيشتر طول نكشيد ...

چفيه يادگاري آقا به امام جمعه اوكراين

چفيه يادگاري

هنگامي كه «سيد احمد صابونچي» امام جمعه حسينيه اهل بيت(ع) اكراين، خدمت مقام معظم رهبري رسيد، به نشانه تبرك از ايشان درخواست كرد تا چفيه‌شان را به يادگار داشته باشد كه مقام معظم رهبري نيز چفيه خود را به ايشان هديه كردند.

امام جمعه حسينيه اهل بيت(ع) اكراين پس از گرفتن هديه به خبرنگار ما گفت: در علم ثابت شده كه اجسام متأثر از افراد هستند و اينها خرافات نيست؛ چرا كه ما حتي در قرآن داريم كه پيراهن حضرت يوسف(ع) شفابخش چشمان حضرت يعقوب(ع) شد.

به نقل از خبرگزاري فارس

صحبت هاي شنيدني رهبر معظم انقلاب در ديدار با خانواده شهيد آويني

 من با خانواده های شهدا زیاد نشست و برخاست کرده ام و می کنم و از شرایط روحی آنان آگاهم. گاهی فقدان یک عزیز مصیبتی است که اگر مرگ او شهادت نبود تا ابد قابل تسلی نبود. اما خدای متعال در شهادت سری قرار داده که هم زخم است و هم مرهم و یک حالت تسلی و روشنایی به بازماندگان می دهد. چند روز پیش توفیق زیارت مقبره این شهید را پیدا کردیم. پنج شنبه گذشته رفتیم آنجا و قبر مطهر ایشان و آن همرزم و همراهشان –شهید یزدان پرست- را زیارت کردیم.

خاطره اي شنيدني از مقام معظم رهبري

ميهماني مي‌رويم!

بسيجي ها در جبهه شاد بودند. من خودم در اهواز مردي را ديدم كه جوان هم نبود- به گمانم همان وقت از شهادتش، در نماز جمعه‌ تهران هم اين خاطره را گفتم- شب مي خواستند به عمليات بسيار خطرناكي بروند. آن وقتي بود كه عراقي ها از رود كارون عبور كرده بودند و به اين طرف آمده بودند و در زمين پهن شده بودند. خرمشهر داشت به كلي محاصره مي‌شد- سال 59؛ در عين خطر- شب لباس رزم، لباس نظامي - همين لباس بسيجي- را پوشيده بود و با رفقايش داشتند مي‌رفتند. او آذربايجاني بود، اما در تهران تاجر بود؛ داشت با تلفن با منزلش خداحافظي مي‌كرد. من نشسته بودم، نمي‌دانست كه من هم تركي بلدم. به زنش مي‌گفت «‌گد يروخ گناخلوقا» ؛(ميهماني مي رويم) او هم مي فهميد كه «گناخلوق، نجور گناخلو خدي»!(ميهماني، چجور ميهماني است!) هم اين آگاه بود، هم آن آگاه بود؛مي‌فهميدند چه كار مي كنند.

 در ديدار گروه كثيري از بسيجيان اردبيل 06/05/۱۳۷۹

تضمین شاعر جوان بر شعر حضرت آیت الله خامنه ای

يار خراسانی

 من عاشـق  آن رهبــر  نورا نــی خـویشم                       آن دلبــر وارستــۀ  عـرفـانـی خــویشم  

عمـری است غمیـنم  ز  پریشانـی آن  یار                       هـر چنـد که  محزون ز پریشانی خویشم 

در دام  بـلایت  شـده ام  سخـت  گرفتـار                        امـواج  بـلای  دل  طوفــانــی  خـویشم 

چون نقـش نگـارین تو بر دیـده در افتــد                           گمگشتــۀ  این دیـدۀ  بـارانــی خـویشم

زان لحظه که مجنون شدم از زلف سیاهت                     در کوهم و در دشـت  و بیـابـانی خـویشم

از شـوق وصال تو چه ویرانـه شد  این دل                       چندی است که شاد ازدل ویـرانی خویشم

 یک لحظه پشیمان نشدم از غم آن دوست                   عمری است که مشغول نگهبـانی خـویشم

خاطره ای از امیر دریابان شمخانی/ از پوشيدن لباس نظامي لذت مي برم!

رهبر معظم انقلاب به من فرمودند:«من در زمان جنگ،همیشه با لباس نظامي در جبهه ها حاضر مي شدم، اما ترديد داشتم كه آيا مصلحت در همين است كه من لباس پيغمبر(ص) را كنار بگذارم و اين لباس تنگ نظامي را بپوشم يا با همان لباس روحاني به جبهه بيايم؟»
ايشان هنگام مراجعت به تهران، لباس روحانيت را روي همان اونيفرم نظامي مي پوشيدند و پس از تقديم گزارش به حضرت امام(ره)، به نمازجمعه مي آمدند و نماز وحدت آفرين جمعه را مي خواندند.
ايشان در ادامه فرمودند: «روزي كه براي دادن گزارش از جبهه، به جماران رفتم، امام(ره) پشت پنجره ايستاده بودند.

خانه اي در کوچه باغ دل

شعر زیر از دکتر غلامعلی حدادعادل است که خصوص مقام معظم رهبری سروده شده است

              اي دو چشمانت چراغ شام يلداي همه 
     آفتاب صورتت خورشيد فرداي همه
             اي دل دريايي‌ات کشتي نشينان را اميد
       وي نگاه روشنت فانوس درياي همه
   اي بيان دلنشينت بارش باران نور 
   وي کلام آتشينت  آتش ناي همه
              خنده‌هاي گاه‌گاهت خنده خورشيد صبح 
        شعله لرزان آهت شمع شبهاي همه
  قامتت نخل بلند گلشن آزادگي   
      سرو سرسبزي سزاوار تماشاي همه
                گر کسي از من نشاني از تو جويد،گويمش 
     خانه‌اي درکوچه باغ دل پذيراي همه
          لاله زار عشق يکدم بي گل رويت مباد  
  اي گل رويت بهار عالم آراي همه