اشكال عمده در كار قرآن خوانیهاى بىتأمل، اين است كه اصلاً روى جملات درنگ نمىكنند. شما وقتى سخن حكيمى، يا سخن حكمتآميزى را مىشنويد، بايد به آن دل بدهيد؛ بدون دل دادن انسان مراد را نمىفهمد. هر كتاب عادى- بهخصوص اگر كتاب پرمغزى باشد، بهخصوص اگر حكيم فرزانهى بزرگى آن را نوشته باشد- همين حالت را دارد. اگر سرسرى بخوانيد و رد شويد، از آن چيزى نمىفهميد. قرآن مىگويد: "مرا سرسرى نخوانيد!" قرآن از عالىترين مقام است؛ از قلهى معرفت عالم وجود است. اين است كه انسان بايد تأمل كند و چون عمق اين آيات و اين مفاهيم، خيلى زياد است، هركسى تأمل كند، از آن استفاده خواهد كرد.
گفت و شنود به مناسبت ميلاد حضرت فاطمهى زهرا(س) - 18/07/1377
+ نوشته شده توسط سرباز ولایت در دوشنبه سوم تیر 1387 و ساعت
11:43 |